pengalaman yang tak boleh dilupakan walaupun sekejap
semalam saya, fatin dan najwa ke pasar malam jinjang yang letaknya hanya di bawah rumah flat. sambil dukung najwa dan bawa barang di tangan kiri. fatin jalan sambil makan kentang. tiba-tiba keadaan pasar malam yang lenggang tadi menjadi padat dengan orang ramai. fatin hilang.
rileks..tenang dalam hati. caripelan-pelan. jangan panik
saya cari fatin dari hujung ke hujung. tak jumpa. nasib baik pasar malam tak panjang sangat. dah tiga kali pusing tak jumpa saya dah meraung. nangis panggil nama anak. tanya kat makcik-makcik pakcik-pakcik aso-aso, apek apek yang berniaga kat pasar malam ada tak nampak anak saya. semua pun geleng kepala.
dalam hati berdoa supaya fatin menangis supaya boleh dapat perhatian orang ramai. malangnya tak dengar pun suara budak menangis. rasa dah macam orang gila saya nangis2 jerit2 panggil nama fatin.
tiba-tiba macam ada malaikat datang pegang anak saya dan bagi kat saya. terima kasih pada mahkluk Allah tersebut. saya tak sempat nak ucap terima kasih or tanya apa2 dia dah hilang. peluk kuat2 fatin dan nangis.
kalau betul2 hilang macam mana ya???? tak boleh bayangkan. saya mati. yang peliknya kenapa fatin tak nangis. kenapa dia tak takut orang lain yang pegang dia. apa pun ni kali terakhir saya nak bawa fatin ke pasar malam tanpa mr alek. after this NO.
terima kasih pada makhluk Allah tersebut. syukur alhamdulillah
9 komen:
aku baca pon dah rasa gelabah. lebih hati lepas ni, jadi panduan buat ieda jugak, take care
sy pun pernah ada pengalaman gitu gak kat pasar borong wakag mempelam trg...debar giler tgk anak x follow..sibuk nk minum air kat tgn dia..tgk2 takde kat blkg...wase nak nangis masa tu..cari3 jupe kat depan kedai org..tuan dia letak kat atas kerusi depan kedai..
skg cam fobia nak bawak g mana2 tmpt org ramai..
skg kena igtkan diri pegang tangan anak jgn lepas2..biar dia rimas skali pun..
takut kejadian hilang berlaku lg...
ngeri tul bc fatin ilang
tu lah aku riso gak bw anak2 aku tanpa en. asben...kdg2 tu en asban bw budak berdua tu..aku sllu beringat kt dia..riso beb...deme tu kan leh dok diam..sllu gak dok pgg2 tu ilang...dok msok celah2 kain2 lah celah2 kotak le ape lah
baca entry pun dah saspen.
nasib baik xde pape jadi..
take care ye sis..
cuak aku weiii bile baca citer ko nih..itulah perkara paling aku takut bile dah bergelar ibu...hilang nyawa..
alhamdulillah fatin selamat dan takde papa...
pernah rasa hilang anak kat giant, lepas makan kat nasi ayam sekelip mata je hilang, rasa tercabut nyawa dibuatnya..nampak dia kat pak guard
ya allah baru ada nyawa balik..
bole giller bila hilang anak ni, tu yang sentiasa hati2 sekarang..
FUYOHHHHHHHHHHHHHHH ...
berderau darah aku beb .. akil pun penah jap ilang di mato aku , tp aku jerit nama .. dia sahut.. lega hati ..
leps ni ko kene ajor fatin, bile ko jerit nama dia, dia kene sahut..x pun ko jgn bior dia jalan sdiri.. suh dia pgg bj ko ker..
FUYOHHHHHHHHHHHHHHH ...
berderau darah aku beb .. akil pun penah jap ilang di mato aku , tp aku jerit nama .. dia sahut.. lega hati ..
leps ni ko kene ajor fatin, bile ko jerit nama dia, dia kene sahut..x pun ko jgn bior dia jalan sdiri.. suh dia pgg bj ko ker..
aduh , harap lebih hati2 .. akak memang x lepaskan anak2 kalau mereka bersama akak :)
Post a Comment